نکته های بس دلنشین زیبا همراه عکس
- نویسنده موضوع zahra
- تاریخ شروع
من در این تاریکی
فکر یک بره روشن هستم
که بیاید علف خستگی ام را بچرد
من در این تاریکی
امتداد تر بازوهایم را
زیر بارانی می بینم
که دعاهای نخستین بشر را تر کرد
من در این تاریکی
در گشودم به چمنهای قدیم
به طلایی هایی
که به دیوار اساطیر تماشا کردیم
من در این تاریکی
ریشه ها را دیدم
و برای بته نورس مرگ
آب را معنی کردم
دسترسی به فایلها مخصوص اعضای انجمن است، شما هم میتوانید عضو انجمن "یه حس خوب" شوید، کافیست ثبت نام کنید.
سر سجاده دعامیکنم امروزغمت ازدل برود
و خداهرچه بخواهی زکرم هدیه به قلب تودهد
دسترسی به فایلها مخصوص اعضای انجمن است، شما هم میتوانید عضو انجمن "یه حس خوب" شوید، کافیست ثبت نام کنید.
یادش بخیر یه معلم داشتیم میگفت
تو این دوره زمونه
یا باید گرگ زاده باشی
یا بین گرگا بزرگ شده باشی
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻗﻔﺴﯽ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﺍﺳﺖ
ﺷﻌﺮ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺑﻐﻀﯽ ﺍﺑﺪﯼ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﻣﯽ ﻓﺸﺮﺩ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺭﺍﻩ ﻧﻔﺴﻢ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺩ ، ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺩ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺩﯾﺮ ﺍﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻨﺖ ﻧﻘﻄﻪ ﯼ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺧﻮﺷﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻮﺩ
ﺩﻟﻢ ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺳﯿﺮ ﺍﺳﺖ
ﺳﺎﯾﻪ ﺍﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺯﻣﻦ ﺑﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﻢ
ﻃﺮﺡ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯾﺶ ﮔﻨﮓ ﺗﺮﯾﻦ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻏﺰﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﯼ
ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺏ ﺗﺮﯾﻦ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﺍﺳﺖ
ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﯼ
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﻔﺴﻢ ﺑﺎ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎﺭﻫﺎﯼ ﻧﻔﺴﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﻓﻢ
که تو شاید برسی حیف که بی تاثیر است
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ
ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺑﯽ ﻣﺤﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺯ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﺟﻮﺷﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ
ﯾﮏ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺯﻻﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﺑﺮﯼ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺍﻡ ﮐﻨﯽ
ﺷﺒﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺧﯿﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ ﻣﻦ ﻟﺮﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ
ﺗﺎ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻭﻟﯽ ﻧﺸﺪ
ﺗﺼﻮﯾﺮﯼ ﺍﺯ ﺟﻤﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﮕﺮﺩﻡ ﻭ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺍﺕ ﺷﻮﻡ
ﺗﺎ ﺑﺸﮑﻨﻢ ﻭ ﺑﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ
ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺑﯽ ﻣﺤﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ
با من که به چشم تو گرفتارم و محتاج
حرفی بزن ای قلب مرا برده به تاراج
ای موی پریشان تو دریای خروشان
بگذار مرا غرق کند این شب مواج
یک عمر دویدیم و به جایی نرسیدیم
یک آه کشیدیم و رسیدیم به معراج
ای کشتۀ سوزاندۀ بر باد سپرده
جز عشق نیاموختی از قصه حلاج
یک بار دگر کاش به ساحل برسانی
صندوقچه ای را که رها گشته در امواج
شناور سوی ساحل های ناپیدا
دو موج رهگذر بودیم
دو موج همسفر بودیم
گریز ما
نیاز ما
نشیب ما
فراز ما
شتاب شاد ما با هم
تلاش پک ما توام
چه جنبش ها که ما را بود روی پرده دریا
شبی در گردبادی تند روی قله خیزاب
رها شد او ز آغوشم
جدا ماندم ز دامانش
گسست و ریخت مروارید بی پیوند مان بر آب
از آن پس در پی همزاد ناپیدا
بر این دریای بی خورشید
که روزی شب چراغش بود و می تابید
به هر ره می دوم نالان به هر سو می دوم تنها...
دو موج رهگذر بودیم
دو موج همسفر بودیم
گریز ما
نیاز ما
نشیب ما
فراز ما
شتاب شاد ما با هم
تلاش پک ما توام
چه جنبش ها که ما را بود روی پرده دریا
شبی در گردبادی تند روی قله خیزاب
رها شد او ز آغوشم
جدا ماندم ز دامانش
گسست و ریخت مروارید بی پیوند مان بر آب
از آن پس در پی همزاد ناپیدا
بر این دریای بی خورشید
که روزی شب چراغش بود و می تابید
به هر ره می دوم نالان به هر سو می دوم تنها...
