وقتی

[zelzeleh]

وقتی قلب هايمان کوچکتر از غصه هايمان می شود...
وقتی نمی توانیم اشک هایمان را پشت پلک هایمان مخفی کنیم
و بغض هايمان پشت سر هم می شکند.
وقتی احساس می کنیم بدبختی ها بیشتر از سهم مان است ، و رنجها بیشتر از صبرمان...
وقتی امیدها ته می کشد و انتظارها به سر نمی رسد،
وقتی طاقت مان تمام می شود و تحمل مان هیچ...
آن وقت است که مطمئنیم به تو احتیاج داریم و مطمئنیم که تو... فقط تویی که کمک مان می کنی...
آن وقت است که تو را صدا می کنیم و تو را می خوانیم.
آن وقت است که تو را آه می کشیم، تو را گریه می کنیم و تو را نفس می کشیم.
وقتی تو جواب می دهی...
دانه دانه اشک هاي مان را پاك می کنی و یکی یکی غصه ها را از دلمان برمی داري.
گره تک تک بغض هايمان را باز می کنی و دل شکست همان را بند می زنی.
سنگینی ها را برمیداري و جایش سبکی می گذاري و راحتی.
بیشتر از تلاش مان خوشبختی می دهی و بیشتر از حجم لبهایمان، لبخند.
خواب هايمان را تعبیر می کنی و دعاها يمان را مستجاب ، آرزوهايمان را برآورده می کنی.
قهرها را آشتی می دهی و سخت ها را آسان...
تلخ ها را شیرین می کنی و دردها را درمان...
ناامیدي ها، همه امید می شود و سیاهی ها سفید سفید..
خداوندا!
تنها تو را صدا می کنیم و فقط تو را می خوانیم.