خدای من ...

[Atash]

[h=2]خدای من ! با من بمان ! در لحظه لحظه ی زندگی ام همراهم باش و هدایتگرم باش..![/h]

​

تنها نشسته ام.... خدای من !....آنقدر خسته ام که تنها تو میدانی !...می دانی ؟!!.....یقین دارم که از عمق تنهاییم آگاهی....
با دیدگانی تار ... می نویسم ... برای تو و برای دل !
دل !....این دل تنگ و تنها ... امروز تنهاتر از هر زمان دیگری هستم.....
تو هستی ! .... در تار و پود لحظاتم.... اما ...
اما.....سهم من از این دنیای رنگی همیشه تنهایی بوده ....
چشمانم را از من مگیر...بگذار تا جان دارم برای تو بنویسم... برای تو و از تو ! ....تویی که مهربانترینی...
خدایا !..........دریاب حال مرا که....از وصف حالم عاجزم....و خسته....
دریاب مرا ! این بنده ی سراسر بغض و حسرت را....
صبر !....صبر را به من هدیه کن !
خدایا !...بگذار دست یابم به هر آنچه که دلم با او آرام میگیرد ...و مگذار ! تو را قسم به خداییت مگذار گناه کنم....
خدایا ! مواظبم باش ! مواظب این روح بی قرار و تنهایم باش !
خدای مهربانم ای بی کران نازنین !...عاشقم بر تو و هر آنچه که به من هدیه می کنی !
بهترین ها را به قلب بی قرار و تنهایم هدیه کن ...ای قدرتمند بی نهایت کریم.
دوستت دارم ای مهربان ...تو را سپاس برای همه ی رحمت هایت ...
با من بمان....خدا....با من که تنها تو نگهدار منی ! به تو و محبت و مهر و هدایتت نیازی مبرم و عمیق دارم.

​

 

[Atash]

پروردگارا

!ستایش میکنم تو را که سزاوار ستایش ی تویی که قادری بر ناتوانی امتویی که حاضری بر اعمالمتویی که واقفی بر احوالمتویی که مالکی به دنیایم،و تویی محیطی بر هرچه هستم و به هر آنچه میاندیشم...ستایش میکنم تویی را که دوستم داری و بحال خویش وا نمیگذارییم..تویی که مرا با تمام بدیهایم " به حرمت پاکی نهادم که از سرشت و ذات پاک توست"و به بزرگی و ببخشش بی کران و بی منتت، میبخشی و تنها نمیگذاریم...ستایش میکنم تو را که امید نامیدانی، همراه بی کسانی و تسکین درد مندانی و هم سفره ی نیازمندانی..ستایش میکنم تو را که توبه پذیریو ستایش میکنم تو را عاشق ترینی ستایش میکنم تو را که خدایی...خدای مهربانم!شکر میکنم تو را بخاطر تمام داشته ها و نداشته های ریز و درشتم..شکر میکنم تو را به سبب تمامی نعماتی که ارزانیم داده ایی..بخاطر عافیتی که برای من و مهربانانم قرارداده ایی تورا شکر میکنم..شکر میکنم که هستی تا دلیلی باشد برای زندگانیمشکر میکنم تورا که امیدی به نومیدیمو مهربانی به نامهربانی هایم، سرودی به سکوتم و طلوع یی به غروبم حضوری به کمالم و تمامی به زوالم ...شکر میکنم تو را که حقیقی ترین حامی و پشتیبان من هستی.شکر میکنم که اجازه داده ای، به هر زمان و هر مکانی و به هر حس و حالی و به هر بار گناهی ، شکرت را بجای بیاورم... شکرت را بجای بیاورم و دعا کنمو از آنجاییکه استجابت دعایم را تضمین نموده ایی امیدوار و خوب زندگی نمایم...شکر که جز به ذات یگانه ی بی نیاز و ببخشنده ات، به کسی محتاج نبوده و نیستم و به یقین نیز نخواهم بود...شکر میکنم تو را بخاطر شوکتت، بودنت، رحمتت...شکر میکنم به خاطر تک تکه، هزاران هزار نعمتی که فرو فرستادیو این من ناسپاس و نالایق، از شکرگذاریش غفلت نمودم و ساده شمردم... و بخاطر تمام مهربانی هات

​