تندیس صبر و صلابت {ویژه نامه وفات حضرت زینب علیها السلام}

[zahra]

۩ ❀ ۩ اقیانوس صبر و صلابت ۩ ❀ ۩
ویژه نامه وفات حضرت زینب سلام الله علیها

زینب(س)، آبروی صبورى و آیت بزرگ ایستادن است
و کدام مفسر و تفسیر به ژرفای بطن در بطن این آیت سترگ راه خواهد یافت.

اگر او نبود،‌چه کسی انگاره ناتوان بودن زن را از ذهن‌ها می‌شست؟
چه کسی توانایی و عظمت زن را چونان خورشید
بر پلک‌هایی که به کج‌بینی و کم‌بینی و بدبینی عادت کرده‌اند، می‌تاباند؟‌

حدیث دردهای زینب(س) را هیچ قلمی برنمی‌تابد.
هیچ‌کس نیست که بی‌قراری اشک‌‌ها را در مرور
غم‌های زینب(س) پشت پلک‌هایش تجربه نکند.

هیچ عاطفه‌ای نیست که شنیدن
آنچه بر زینب(س) رفت، طوفانی‌اش نکند.


سمیه سادات منصورى

​

​

 

[zahra]

نام زینب داشت، اما مرد بود

عاشورا، خونی بود که با حلقوم زینب(س) به کوچه های کوفه و شام کشیده
شد و سپس در فواره بلند خون شهیدان و شعر شورانگیز شیعی، به امروز رسید.

ما مدیون عاشوراییم. ا
گر آن روز زینب(س) کتاب قطور صبوری را تدوین نمی کرد، امروز
هیچ کس را معیار صبوری نبود. زینب(س) حجت شکیبایی است و آیه بردباری.

در شکننده ترین لحظه ها و در ازدحام آزمون ها و آتش و آوارگی، کیست
که فصلی از کتاب زینب(س) را بخواند و حقارت رنج خود را در مقایسه
با آن رنج های کوه شکن درنیابد.

منطقة عملیاتی زینب(س)، این بانوی صبور بنی هاشم، منطقه فراگیر
دردها و درمان های بشری است و فرماندهی کریمانه این عملیات دنباله دار
همه جبهه های اسارت را در بردارد.

​

 

[zahra]

تو نوری و خورشید هم خاکستر توست

تو نوری و خورشید هم خاکستر توست
پرواز صد جبریل در بال و پر توست

این آیه های مریم در حال تنزیل
یا آبشار رشته های معجر توست

تا ردّ پای سجده هایت را گرفتم
دیدم تو نوریّ و خدا در باور توست

فریادهای زخمی دیروز گودال
امروز روی شانه های حنجر توست

می خواستی زیبا ببینی کربلا را
یعنی حسین بن علی هم بی سر توست

با محمل عریان تو را سنخیّتی نیست
تو زینبی، پرده نشینی بهتر توست

مردم نمی بینند حتی سایه ات را
هجده سر نیزه نشین دور و بر توست

مجموعه ی دردی، گلستانِ کبودی
رنگین کمانی ، مدّعایم پیکر توست

فردا که پا در عرصه ی حق می گذاری
معلوم می گردد قیامت محشر توست
"شاعر:علی اکبر لطیفیان"

​

 

[zahra]

«عالمه غیرمعلمه»

مَسندِ علمی حضرتش چنان شاخص بود که او را «راوی حدیث» خواندند؛

حکایت بیماری پدر، داستانِ نزول سفره آسمانی
برای مادر، سرگذشت میلاد برادر و... .

زلالِ علم، از چشمه جانش می‏جوشید و آن‏گاه که با پدر
در «کوفه» بودند، زنان را، احکام شرعی و قرآن می‏ آموخت.

او خویش را مهیّا می‏کرد تا خطبه ‏های خورشیدی و آتشین خود
را، بی‏هیچ بیمی از ستم‏ پیشگان دوران، بر زبان جاری سازد.

​